Pierwsze historyczne wzmianki o Makowie sa z roku 1378, ale nie sa to wiadomosci pewne.
Natomiast zupelnie pewnym jest, ze Maków istnial conajmniej od 1410 roku jako wies.
Od 1443 roku - moze wczesniej - znajdowala sie w Makowie parafia, która obejmowala wszystkie górskie wsie po obu stronach Skawy.
Pierwszy drewniany kosciól zostal w 1705 roku zastapiony przez nowy kosciól murowany.
Od 1752 roku odbywaly sie w Makowie targi, które byly prawomocne z królewskiego pozwolenia.
Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku ten obszar Polski przeszedl pod wladanie Cesarstwa Austro-wegierskiego (prowincja Galicja).
Maków uzyskal prawa miejskie w 1846 roku. Polozenie miasta na drodze handlowej pólnoc-poludnie, odbywajace sie targi konskie i targi bydlem jak równiez otwarcie linii kolejowej przysluzylo sie do rozwoju miasta.
Od 1846 roku istniala w Makowie huta zelaza "Maurycy". Produkcje uznano jednak za nieoplacalna i zamknieto zaklad w 1863 roku.
W czasie okupacji niemieckiej podczas 2.wojny swiatowej Maków byl miastem granicznym Generalnej Gubernii, poniewaz granica Trzeciej Rzeszy przebiegala wzdluz Skawy. W Makowie zostalo duzo ludzi, zarówno Zydów, jak czlonków ruchu podziemnego, a takze innych cywilnych osób zamordowanych przez Niemców.